zaterdag 4 januari 2014

Vitesse was op TV (Peter Boel)


Voor sportminnend Arnhem was 7 december 2013 een gedenkwaardige dag. Na de 2-6 zege op PSV op die avond werd Vitesse-coach Peter Bosz de avond daarop nota bene uitgenodigd in Studio Voetbal. En dat terwijl de ploeg nog maar twee weken op kop stond! Bosz kreeg wel een blafstandje van Jan Mulder omdat hij geen maatregelen nam tegen Mike Havenaar, die rood had moeten krijgen. Zou Mulder ooit ook zo tekeer zijn gegaan tegen Ajax-coaches die Luis Suarez maar bleven opstellen? Neu, kan ik me niet herinneren.

Welnu, op deze historische dag reisde ons tweede af naar Amersfoort om daar twee broodnodige punten te scoren in de strijd tegen degradatie uit 2C.
We kwamen aan in zomaar een verenigingsgebouwtje in zomaar een wijk zomaar zonder parkeerplaatsen. Voor de eerbiedwaardige grijsaard achter de bar, die naar ik me heb laten vertellen gruwelijke koffie schonk, was het een emotionele dag. Terwijl we halverwege de schaakwedstrijd buiten aan een peukje stonden te lurken, vertelde hij me ongevraagd dat dit onderkomen van de schaakclub Amersfoort vanaf 20 december naar De Turken zou gaan. De Turken zouden er een eigen vereniging in gaan huisvesten en daar allemaal Turkse dingen gaan doen. Waar moet dat heen met Amersfoort?
Waar de club na 20 december heengaat weet ik niet, maar hun eerste zal moeten uitkijken dat het in april niet de derde klasse wordt. Want wij deelden in die derde ronde een gevoelige klap uit. Dat had heel wat voeten in de aarde, het was een spannende wedstrijd.
Mijn partij was niet zo spannend. Mijn tegenstander had voor KPN Post in het NK Bedrijvenschaak tegen mijn broer Marcel gespeeld. Hij meende in mij Marcel te herkennen en was dus zeer verbaasd dat ik niet 1.e4 deed, maar 1.d4. Toen kwam er ook nog een Zukertort-Colle op het bord waarin deze René Tonnon een paar niet al te relevante zetten deed. 
Ik bood hem een kop koffie aan, waarop hij zei: “Ik twijfel nog, want die koffie is niet te zuipen hier.” Maar hij accepteerde toch. Ik keerde terug met de kop koffie (was het Turkse? Het bevatte een mysterieus bezinksel) en het gevolg was dat hij na zet 16 al zwaar in de problemen zat. 
Toen hij op zet 18 de taaiste verdediging miste, volgde een petit combinaison waarna hij het meteen opgaf – niet onterecht. Daarna gingen we genoeglijk aan het bier. In de analysezaal bleek dat Amersfoort vele Zukertort-Colle-kenners kent. Maar die zitten niet in het eerste.
Hierna bracht Jan Knuiman een halfje binnen. Hij stond met wit behoorlijk goed, kreeg een sterk loperpaar en leek te gaan oogsten, maar liet plotseling eeuwig schaak toe. Volgende keer maar weer net doen alsof je tegen een lid van ons eerste team speelt, Jan.
In deze fase – niet lang na mijn onderhoud met de barkeeper – was het nog geheel onduidelijk welk team de beste kansen had. Sander Berkhout en John Sloots hadden het moeilijk, Richard van der Wel had zijn tegenstander vanuit de opening een eind zoekgespeeld, maar was hij het niet een beetje aan het verklooien? 
Aan bord 1 speelde Johan Wolbers aanvankelijk prima, maar na winst van een kwaliteit zakte het een beetje in, om het zachtjes uit te drukken. Remco Gerlich stond goed met zwart, maar Barth Plomp moest zwaar keepen aan het laatste bord.
De ommekeer kwam op het conto van Sander. Hij stond lang met de rug tegen de muur tegen Jochem Aubel en in de post-mortem stierf hij duizend doden, maar in de echte partij verdedigde hij zich taai en in de ‘tijdnoodfase’ kwam hij zelfs wat beter te staan. De partij ging uit met een doffe klap toen Aubel in één zet alles wegblunderde. 
Een flinke meevaller. Ineens stonden we op 2,5, bij Johan en Richard liep het nu ook op rolletjes, Remco loerde op een winstgang en Barth kwam steeds dichter bij een toreneindspel, waardoor ons vertrouwen groeide want daarin is Barth niet te verslaan, zoals iedereen weet.
Eerst verloor echter John, die in een benarde stelling een schijnoffer pleegde van een paard, dat helaas na een tussenschaakje een echt stukoffer bleek te zijn. 
Maar dan zonder veel compensatie.
Richard bracht ons volgens verwachting het derde volle punt. Hij had een kwaliteit geofferd voor gunstige complicaties, en een tijdje later zat Joeri Piet hoofdschuddend achter het bord: de witte pion op g7 werd hem fataal. Nog een puntje was nodig voor de overwinning. Helaas kwam dat niet van Remco, die nog geen geluk heeft dit seizoen. Hij vergaloppeerde zich in een lopereindspel en verloor zelfs. 
Barth pakte echter een veilig halfje. In het toreneindspel moest hij aanvankelijk nog steeds keepen, maar na een fout van zijn tegenstander maakte onze man een fraai driehoekje met zijn koning. Met deze manoeuvre won hij een pion. Nu begon Johan de Zwart echter ook goed te spelen en zo werd het remise: 3-4.
Op het moment van die handdruk was al duidelijk dat wij de wedstrijd gingen winnen, want Johan zat inmiddels aan de goede kant van een eindspel van paard en twee pionnen tegen paard. “Dit eindspel heeft een grote remisemarge”, doceerde Sander fluisterend in het voorbijgaan. “Ach nee joh”, kraaide ik. “Nu niet meer.” U raadt wat er gebeurde. 
Johan kwam er niet door, hij offerde zelfs zijn paard maar het was niet voldoende voor de winst. Ik meende een winstweg voor hem gezien te hebben, maar zo zeker ben ik daar nu niet meer van. Johan zelf nam het uiterst laconiek op. 
Na die kwaliteitswinst had hij langs afgronden moeten gaan; op een gegeven moment was het het veiligst om zijn koning een paar zetten lang in een aftrekschaak te laten staan. Door onder andere zijn paard op a1 te zetten had hij het winnende eindspel bereikt. Maar ja. “Al met al een terechte remise,” zei hij tegen opponent Jeroen Bugel, die dat maar wat graag beaamde. Het bracht ons de toch wel verrassende 3,5-4,5 zege en zette ons zelfs op de vierde plaats in 2C. Wordt het nog beter? Wie weet! Als team met de laagste gemiddelde rating doen we het vooralsnog niet slecht.

Amersfoort-ASV 2 3,5-4,5
Jeroen Bugel (2146) (z)-Johan Wolbers remise
Jochem Aubel (2237)-Sander Berkhout 0-1
René Tonnon (2119)-Peter Boel 0-1
Rogier Dijk (2068)-John Sloots 1-0
Joeri Piet (2018)-Richard van der Wel 0-1
Gerard van Otten (2028)-Remco Gerlich 1-0
Peter Reedijk (2048)-Jan Knuiman remise
Johan de Zwart (1961)-Barth Plomp remise

Geen opmerkingen:

Een reactie posten